• Menu
  • Inloggen
  • Nieuwsbericht

    Het weekend van de adonis

    Geplaatst door Zondag 1 op 10 10 2017

    Het is vrijdagavond, 19:00. Na een heerlijk vullende quinoasalade pakt hij achteloos z’n tas in. Eigenlijk is dit gewoon routine. Al een jaar of 4 bij Groen Geel, daarvoor jarenlang in zijn toenmalige thuisbasis Emmen. Nooit geblesseerd dus gewoon 3 keer per week je tas inpakken. Wat voor spanning heb je voor zo’n training heb eigenlijk nog? Conditioneel is het geen probleem, in balbezit gaat alles op routine. Alleen die duels met die jonge honden is nog wel eens afzien. Moet hij er voor komen? Of moet hij ze juist even een meter geven en wachten tot de bal van hun voet springt? Het is tenslotte de vijfde klasse en de kans de aanname matig is, is meer regel dat uitzondering. Vanavond maakt hij de keuze. Vanavond ben ik steeds de eerste. Ik ga geen duel verliezen.

    De training verloopt vloeiend. Er is alleen een moment met gerenomeerd zaagmachine Robert Heerspink. De bal komt tussenbeide en Heerspink vliegt een gestrekt been richting zijn gouden rechtervoet. “He! Doe even kalm!? Zondag staan we beide weer in de basis, dus we moeten elkaar een beetje sparen!” Hij is zuinig op z’n lichaam. De quinoasalade van eerder op de avond was geen uitzondering. Gezond eten en genoeg sporten. Alleen op die manier kan je op je 32e blessurevrij een volledig seizoen doorkomen. “Kijk bijvoorbeeld naar Bill de Smeth of Peter Bergsma. Die jongens zijn ook op leeftijd, maar staan de helft van de wedstrijden toe te kijken. Puur aan zichzelf te danken, heb ze nog nooit quinoa zien eten..”

    Na de training is het weer raak. Een schijnbaar oneindige stroom aan pitchers vliegt over de bar. Hij is echter verstandig. Kalm drinkt hij z’n biertje en laat zich niet opjagen. Toch kan hij de verleiding niet weerstaan om nog even de Wolters in te duiken. “Het is toch de sponsor he? Die kan je ook niet in z’n hemd laten staan”. Hij maakt het niet zo laat als aanvoerder-derde-helft Daniel Deijlen. “Hij rolt altijd rond 6 uur de stad uit, dat kan ik m’n lichaam toch niet aan doen?” Zijn lichaam is z’n tempel, zoals hij eerder op de dag nog aan keeper en scheikundestudent Stef Bannink had verklaard. Samen met spits Joshua Pie stond het drietal onder de douche te analyseren hoe het toch kon dat je op deze leeftijd nog zo fit kon zijn. Voor hem is het normaal en hij maakt zich eigenlijk zichtbaar zorgen over bijvoorbeeld Felix Hirmann. “Die jongen staat feitelijk al twee jaar geblesseerd aan de kant. Ik zou hem toch eigenlijk eens kennis moeten laten maken met mijn diëtiste. “

    Op zaterdag gebeurt verder weinig noemenswaardigs. Eigenlijk heeft hij een date, maar door het slechte weer vinden ze het beide beter om deze een paar dagen uit te stellen. Kan hij mooi nog even Wit-Rusland – Nederland kijken. “Die laten het volledig lopen. 1-3 in Minsk, dat gaan wij morgen even een stuk beter doen”. Vredig valt hij in slaap. Zonder zorgen over zijn basisplaats die hij al het hele seizoen heeft. Lekker in het centrale blok achterin, met stofzuigers Nick Klaassen en Remon Tanis naast zich kan hij zich volledig richten op de opbouw.

    Vanaf de aftrap is er eigenlijk al weinig aan de hand. Bas Ubels zorgt na een schitterende aanval koelbloedig voor de 1-0, niet veel later is het de altijd bescheiden van den Tillaart die een makkelijk gegeven strafschop verzilverd. “Jullie weten toch nog hoe koel ik vorige week was in de afronding? Dit is nog makkelijker. Je hebt twee hoeken en slechts één keeper…” Na normaals Bas Ubels en een fenomale boogbal over 35 meter van Joshua Pie staat het 4-0. Inmiddels is er al een dik half uur gespeeld. Tot nu toe heeft hij elk duel gevonden en nog bijna geen balverlies geleden. Met zijn hoofd is hij eigenlijk al bij de groene thee die in de rust voor hem klaarstaan. Precies op dat moment komt er een diepe bal en is de spits net eerder dan de bal dan hij. Met een schitterende volley schiet hij de 1-4 binnen. “Ach, ik kan m’n tegenstander beter in dit soort wedstrijden laten scoren als bijvoorbeeld vorige week tergen Warffum. Toen was ik foutloos”.

    Na de rust gaat iedereen verder met waar ze mee begonnen waren. Na een krappe 60 minuten staat de 6-1 op het scorebord en kijkt hij stiekem al vragend naar de bank. “Op zich zou een wissel nu wel op z’n plaats zijn. Ik ben toch al op leeftijd, waarom zou ik in zo’n wedstrijd m’n lichaam nog verder op het spel zetten.” Trainer Koen van der Laan kijkt de andere kant op en wisselt ondertussen rechtsmidden Michiel “Wolter Wolthers” Bankersen. Bij een ongelukkige actie landt hij met zo’n rug bovenop de bal en hoorde alles kraken. Nick “Bami” Bannink maakt hierdoor zijn eerste minuten voor het echte vlaggenschip. Later zou Bannink verklaren:  “Ik was al moe toen ik er in kwam! Die 60 minuten bij zondag 2 gaan je toch niet in de koude kleren zitten”. Ondertussen loopt Elias Spierberg-Brul zich ook warm om zijn eerste competite-minuten te gaan maken. In de 75e minuut is het dan eindelijk zover. De trainer heeft smekende blikken van onze adonis begrepen en haalt hem naar de kant. Grote kansen komen er niet meer. Bij de enige twee noemenswaardige momenten is de inmiddels met nummer 14 ingevallen Jonathan Ploeg betrokken. Eerst krijgt hij een enorme kegel van de ietwat zwaarlijvige keeper van Froombosch te verwerken en niet veel later is het zijn beurt om uit te delen tegen de nummer 9 van Froombosch. Het zorg allemaal voor wat tumult maar op de bank blijven ze rustig. “Hierom ben ik dus gewisseld, je voelt aan alles dat dit een soort ordinaire schoppartij gaat worden. Dat is niets voor mij”,

    Tijdens de feestvreugde van de derde helft haakt hij plotseling af. Na iedereen enthousiast een high five te hebben geven zit hij op z’n fiets. Waarschijnlijk op weg naar een wel derde of misschien vierde date. Zal zij nu ook waarderen dat hij zo goed voor zichzelf zorgt en zien dat zijn lichaam zijn tempel is?

    Reacties

    Verslagen