• Menu
  • Inloggen
  • Nieuwsbericht

    Loopgravenvoetbal in Noord-Groningen

    Geplaatst door Zondag 1 op 02 10 2017

    De meeste nederlagen ontstaan al op zaterdagavond, of liever gezegd zaterdagnacht. Voor de laatste man is de drempel om de kroeg op tijd te verlaten net te hoog. De spits heeft een feestje: “Ik kon toch moeilijk als eerste naar huis gaan” en de keeper denkt dat je op dit niveau met vier uur nachtrust ook nog wel kan presteren. Trainer van der Laan ergert zich wekelijks aan dit soort taferelen en veroordeelt dit gedrag normaal gesproken scherp. De verbazing was dan ook groot toen een aantal weken geleden de uitnodiging van de trainer bij de volledige selectie in de virtuele brievenbus viel.

    “Op 30 september geef ik mijn housewarmings/slagings/vervroegd verjaardags feest. Iedereen is vanaf 19.00 welkom voor een borrel! Voor bier/wijn/fris wordt gezorgd, als je iets anders wil moet je dit zelf even meenemen. Graag even aanmelden en afmelden zodat ik rekening kan houden met het aantal mensen. Slaapplekken kunnen eventueel geregeld worden in overleg. Tot de 30e!”

    “Maar… De volgende dag spelen we toch bij Warffum uit?” Stamelt Michiel “Wolter Wolthers” Bankersen vol ongeloof. “Is dit de standaard voorbereiding bij dit team? Zo gaan we toch nooit wedstrijden winnen?” Vraagt nieuweling Joshua Pie zich hardop af. Aanvoerder-derde-helft Daniel Deijlen voorziet hele andere problemen. “Eigenlijk kan je dat feestje dus zien als de eerste helft. Als je even vlot doorrekent zal je ontdekken dat ik dan de tweede helft op het veld moet staan. Daar ben ik toch nog helemaal niet klaar voor na die onbedoelde hoofd-bal carambole tijdens de eerste bekerwedstrijd?”. Ondanks alle vragende blikken is trainer van der Laan stellig. Ik verwacht iedereen. Kan je niet? Jammer. Kan je lekker 90 minuten op de bank genieten van mijn kegel.

    Dat van der Laan dit serieus bedoelde had niemand verwacht, maar op het moment dat de opstelling uit de hoge hoed van de ietwat kalende bevelvoerder komt is het duidelijk. “Jonathan Ploeg, ik heb je gister niet gezien. Op de bank vandaag”. Hetzelfde geldt voor Peter Bergsma, Elias Spielberg-Brul en Nick “Bami” Bannink. De druiven zijn extra zuur voor Martin de Veen. Ondanks zijn aanwezigheid de vorige avond is van der Laan onverbiddelijk. “Hij heeft niet gedronken. Gewoon op de bank dus”. Tijdens de wedstrijdbespreking wordt pijnlijk duidelijk dat de organisator van het festijn zelf het grootste slachtoffer van de feestvreugde is geworden. Waar normaal gesproken vlot en zakelijk de opstelling wordt voorgedragen en de tactiek wordt besproken komt hij vandaag moeilijk uit zijn woorden en moet hij zichtbaar de opkomende boertjes tegenhouden. Van enige voorbereiding is geen sprake maar gelukkig is daar frisse Martin de Veen. Messcherp neemt hij de bespreking over.

    Aangekomen in Warffum weet je direct weer waarom je blij bent dat je dit soort wedstrijden aan het begin van het seizoen mag afwerken. Het hoofdveld, dat ook wel bekend staat als groene skipiste, ligt er dan gelukkig nog aardig bij. Ondanks wat kleine glijpartijen zorgt het gladde veld dit keer niet voor curieuze tegengoals. Waar het wel voor zorgt zijn de nodige slidings en daaruit voortvloeiende forse overtredingen. Centrale verdediger Nick Klaassen is in zijn nopjes. “Op dat kunstgras van Corpus den Hoorn komen mijn kwaliteiten niet goed naar voren. Zie je hoe lekker ik hier door de man heen kan glijden? Ik pleit voor afschaffing van kunstras in de 5e klasse”. Aanvaller Bart Lusschen verschilt hier duidelijk van mening. “Mijn fluwelen balbehandeling komt het best tot zijn recht op een perfect biljartlaken. Na een kwartier heeft dit veld meer weg van de loopgraven in de Ardennen en moet stofzuiger Bas Ubels al mijn balverlies weer goedmaken”. Dat Bas Ubels meer kan dan alleen het vuile werk opknappen blijkt al na zo’n 10 minuten wanneer hij het eindstation is van een vloeiende aanval. Zonder na te denken spring hij van der Laan in de armen. “Zonder jouw feestje was dit me nooit gelukt!”. Een goede vijf minuten later is het weer raak. Dit keer is het Bart Lusschen die een mooie aanval bekroond met een tegendraadse schuiver in de onderhoek. Het spel van de Groen Gele brigade gaat vanaf de 2-0 net zo hard achteruit als de staat van het veld. Van mooi aanvalsspel naar met man en macht Warffum tegenhouden. De oneindige stroom lange ballen wordt tot de 43e minuut met het nodige geweld tegengehouden maar na de zoveelste diepe bal richting de lange spits van Warffum is het Robert Heerspink die na een op het oog onschuldige worsteling met diezelfde spits de penalty tegen krijgt. Zelfs op de bank bij Warffum zijn ze verrast dat de scheids hier een strafschop in ziet. Desalniettemin is het raak, en wordt met 1-2 de (verassend donkere) thee opgezocht.

    De tweede helft gaat verder waar de eerste gebleven is. De wedstrijd is meer spannend dan goed. Typisch Noord-Gronings loopgravenvoetbal zoals dit vaak het geval is in de 5e klasse D. Op de Groen Gele bank is de spanning om te snijden. Van der laan heeft het er moeilijk mee. Jasje aan, jasje uit, slokje drinken, stukje lopen, slokje drinken, even op de scheidsrechter mopperen, jasje weer aan. De spanning straalt er vanaf. “Heb ik er nou wel goed aangedaan om gister nog een fles apfelkorn rond te laten gaan?”. De kramp schiet Robert Heerspink inmiddels in beide kuiten. Fysio Eline is hard en duidelijk “Dat is gewoon vochttekort, door de drank van gister. Eigen schuld en ik ga je hier niet mee helpen”. Ondertussen volgen er meerdere hachelijke momenten voor het Groen Gele doel, waar doelman Stef Bannink of een Groen Gele verdediger gelukkig steeds het eindstation is. De opluchting in de 88e minuut is groot, wanneer een onvermijdelijke counter lijdt tot de 1-3 eindstand. De altijd bescheiden Martijn van den Tillaart blijft ijzig kalm als hij eerst de laatste man uitkapt en vervolgens de bal gedecideerd in de verre hoek legt. “Je ziet al van mijlenver aankomen wat die laatste man gaat doen. Als je door loopt breek je beide benen, als je schiet wordt je geblokt. Als je alle opties tegen elkaar afweegt is kappen het beste. Met mijn rust en traptechniek is het vervolgens een koud kunstje om zo’n counter te bekronen”.  Het feestje wordt nog wat vergroot als Michiel “Wolter Wolthers” Bankersen voor het derde jaar op rij de vleesprijs binnen weet te slepen tijdens de verloting. Dit keer een leverworst waar het vorig jaar een karbonade was. Zijn reactie: “Ik probeer het hele spectrum van vleesprijzen een beetje uit, zodat ik in de toekomst weet waarop ik me moet richten”. We kijken alweer uit naar Woltersum-uit, dat blijft toch het walhalla van de verlotingen.

    Rest ons alleen de beoordeling van de lokale gehaktbal. Ditmaal door Remon “de stervende zwaan” Tanis”

    Ronding perfect. Handgevouwen, lichte textuur, sappig, hij veert goed, uitjes ontbreken, subtiel kruidnageltje, iets waterig/sappig, helaas een breuklijn, een fipronil eitje erin en volvette mayo. Helaas ontbreekt de jus en daar gaat het mis. Toch een goede 7+

     

    Reacties

    Verslagen