• Menu
  • Inloggen
  • Nieuwsbericht

    Zaterdag 2 overklast praatgraag ‘t Fean ’58 2 (0-1)

    Geplaatst door Zaterdag 2 op 11 02 2018

    Zaterdag 2 herwint terrein in de eerste klasse. De manschappen van de mooie Niek Hollewand – die zich bij de scheids voorstelde als ‘Hoi. Ik ben Niek, FC-marketeer.’ – speelden gistermiddag tegenstander ’t Fean ’58 uit het kleurloze Surhuisterveen helemaal zoek, maar zagen pas in blessuretijd de 0-1 vallen. De naar eigen zeggen beste speler op het veld maakte ‘m. Walter Hartlief. Surhuisterveen uit. Over Walter, gehakt op niveau en een tijdrekkende keeper.

    ‘Karma.’

    ’t Fean ’58 2 – Groen Geel 2 (0-1)

    ‘Kom dan, spits. Kom dan.’ Keeper Theo van der Meer had schik, zo rond de 89ste minuut. Het stond nog 0-0. Van der Meer, inclusief niet te omzeilen buikje, hield zijn corpulente vingers plagerig boven de bal. Wachtend op een tegenstander, zodat hij op het allerlaatste moment het leren geval kon oppakken. Spits Teitsma lachte zijn tanden bloot. ‘Jullie staan vrijwel onderaan. En jíj gaat tijdrekken?’ ‘Ja’, boerde Van der Meer, ‘want jullie moeten winnen. Wij niet.’ Nee, precies. Alsof Willem den Hartogh de hoofdklasse in wil. Dan moet ie nóg vaker afzeggen. Net als één en twee weken eerder was Den Hartogh de grote afwezige. Willem liet zich ergens in een bijzaaltje van het afgelegen bowlingcentrum in Epe bijpraten over de hoge kosten van het immuunsysteem. Willem verkoopt naast gebakken lucht en peperdure visolie inmiddels ook immuunsystemen. De eerste jongens van het 1ste hebben reeds een bestelling gedaan. Willem droomt onderwijl verder over het koploperschap. Van het piramidespel, welteverstaan. Volgende week wacht lijstaanvoerder The Knickerbockers. De nummer 1 tegen de nummer 2. Thuis, zonnetje, fustjes, teamuitje. Willem is er niet. Familiedingen.

    Zonder Willem, Jesse, Fifi, Léon, Frank, Rik, Jos, Neal en Henk werd de reis naar Surhuisterveen ingezet. De ring om het dorp van onder meer Joop Atsma en Meindert Talma leidde de stoet uit Groningen langs een huis met een lantaarn middenin de tuin en even later een boerderijtje met twee Bundesadlers voor de oprit. Sander Veenstra stuiterde vol genoegen door de auto. De rit van een klein halfuur bracht de groengelen op Sportpark ’t Ketting. Arjan Jansen kende de weg uit zijn hoofd, aangezien hij hier vroeger een verzorgpony had. En terwijl Walter zich hardop afvroeg op welke manier je de mensen hier begroet, wees clubman Tjerk Hiemstra ons op onze kleedkamer. ‘Fjouwer.’ In kleedkamer 4 was het goed toeven. Luuk Schoorlemmer liet enkele darmgassen gaan, Lloyd Smook appte zijn Eefje nog een laatste dickpick en Bryan Bergsma keek over zijn schouder vol ijverzucht mee. Tijd om naar buiten te gaan voor een veel te lange warming-up.

    Er werd ingelopen op een knollentuin, doch gespeeld op een biljartlaken. Kunstgras. Vanaf het eerste fluitsignaal van de sympathieke leidsman Tinus Baar uit Oldehove gaf Groen Geel 2 een ware galavoorstelling cadeau. Gratis dus. De vijftien supporters konden het amper geloven. Daar liepen ze. Assen, Hartlief, Jansen. Gratis en voor niets van dichtbij te aanschouwen. Twee rokende tienermeisjes, rondjes lopend met een kinderwagen, vroegen her en der rond waar Jesse van Galen Last was. Het scorende fenomeen zat in Nijmegen. Weekendje weg. Op dat moment kon het arme ’t Fean ’58, op een humiliërende panna bij Walter na, niets anders doen dan de bus parkeren en hopen dat de schade beperkt zou blijven. De Groninger hakjes, steekballen en hoogtepunten waren niet aan te slepen en met kunst- en vliegwerk wisten de Friese dorpelingen met een brilstand de thee op te zoeken.

    Arjan beraamde zich gedurende de eerste helft op een trip down memorylane. Hij liet zich halverwege wisselen voor collega-staker Niels Cremer. ‘Ik ga kijken of mijn verzorgpony nog leeft. De Taeke Taekesmastrjitte 58. Ik weet het nog heel goed.’ Ondertussen werden paal en laat geraakt, schoot Niels Veenstra een vrije trap op het kruis en werden zeker drie ballen van de lijn gehaald. De 0-0 bleef akelig lang op het scorebord staan. Nummer 13, trainer Lieuwe van der Wijk en Wietse Sietsema, de linksbuiten van de gastheren, hadden daarbij besloten dat ze het met niets en dan ook echt met helemaal niets eens zouden zijn. Niet met de scheids. De penalty. Het veld. Het weer. Alles was kut. En niet waar. Onterecht. Fake news! Theo van der Meer rekte nog maar eens wat tijd, de albino-achtige aanvoerder Jeroen Til schreeuwde nog maar eens wat onverstaanbare Friese stront en de welgevormde Niek Hollewand wisselde nog maar eens wat spelers. Robin voor Bryan. Jaap voor Lloyd. Het werd een gouden greep van de populaire dresseur.

    Terwijl de stopwatch van de heer Baar de blessuretijd met enkele piepjes inleidde, stuurde Jelle collega Robin met een steekbal de zestien in. Robin passeerde op snelheid de noeste Frank Veenstra die zijn onmetelijke klasse etaleerde door beide benen van Robin op kniehoogte af te zagen. Baar wees resoluut naar de stip. Van der Wijk, Sietsema en Nummer 13 schreeuwden vanaf 80 meter dat het nóóit een pingel was. Stylist Walter Hartlief, ook gister weer foutloos, had daar maling aan. Hij stuurde Van der Meer naar links en schoot rechts simpel raak. 0-1! Tijd voor Van der Meer om ineens tempo te maken. Van der Wijk wisselde voor een laatste maal. Nummer 13 kwam erin. Lang, robuust, kaal en vijf krullen. We klokken 90+1. De eerste 90 minuten mocht Nummer 13 vanuit de dug-out vrijuit en anoniem zijn zure gal spuwen. Er moest rood worden gegeven. Cremer kon er niks van. De grens van Groen Geel was een zak hooi. De keeper een aansteller. En, vooral, heel Groen Geel was slecht. (Op Walter na.) Twee minuten later vond Baar het mooi geweest. Nummer 13 had geen bal geraakt. Balen. Dan vanavond maar even scoren op Hoatske. Maar straks eerst een snackje halen bij café ’t Hoekje. Matchwinner Hartlief was na afloop stellig: ‘Hoe dan ook. Hier kom ik nooit weer.’

    Man Of The Match: Beuker

    Amusementswaarde: 7,8

    Gehaktbal (inclusief broodje en pittig satésausje): 8,2

    Quotes van de dag:

    Bob Tiggelaar: ‘Mijn mooiste moment van de wedstrijd was dat ik die tjap van een Niels vol in z’n buik schoot.’

    Tjibbe Tjibbersma tegen Niels Cremer: ‘Ben je al moe?’ Cremer: ‘Wat denk je zelf? Natuurlijk. Ik ben drie keer zo oud in vergelijking met jou.’

    Tot volgende week. The Knickerbockers thuis. Fust-tijd.

    Reacties

    Verslagen